Het artikel The Quadragenarian Recurrence Hypothesis of November 23 is onderworpen aan een dubbelblind peer reviewproces binnen het netwerk van het Consortium for Advanced Chronometric Inquiry (CACI).
Reviewer A — Professor Emeritus Kalenderdynamica
Beoordeling: Accept with Minor Revisions
De auteur introduceert een elegant interferentiemodel waarin zonnecyclus, schrikkelinterferentie en seizoensresonantie coherent worden geïntegreerd. Met name de invoering van de herfstantropieconstante (ε) biedt een vernieuwend kader voor het begrijpen van late-novemberinstabiliteiten.
Aanbevelingen:
- Verduidelijking van de nuldoorgang van R(t) binnen 40-jarige resonantie
- Uitbreiding van de 400-jarige macrocyclus-analyse
Reviewer B — Instituut voor Temporale Systeemtheorie
Beoordeling: Strong Accept
De studie corrigeert een eeuwenoude oversimplificatie in kalenderkunde. Het 28-jarig dogma blijkt een reductie die geen recht doet aan herfstmorfologische afwijkingen.
Reviewer B wijst specifiek op:
- Consistente simulatie-output over 400 jaar
- Empirische stabilisatie van 23 november op t = 40n
- Statistische significantie (p < 0,00023 in modelmatige projectie)
Reviewer C — Anoniem (Astronomische Chronometrie)
Beoordeling: Accept
Hoewel de seizoensresonantiecomponent controversieel kan lijken, is de sinusmodellering mathematisch consistent binnen het voorgestelde raamwerk.
Redactionele Conclusie
Het artikel wordt gepubliceerd als Landmark Contribution in Applied Chronodynamics (2026 Edition).